A znaczy tyle, że malarstwo nie jest reliktem. To najstarsza i najczystsza maszyna do bezpośredniego transferu przeżyć, czyli dokładnie tego, na czym według Dukaja stoi nowa kultura. Zanim pojawią się słowa, jak pisał John Berger, jest patrzenie. Obraz trafia do kogoś, kto przewija telefon, szybciej niż jakikolwiek esej.

Dlatego ta kolekcja ma dwa zadania. Pierwsze to zebrać najmocniejsze polskie malarstwo tej chwili i trzymać je w dobrej formie. Drugie to pokazać je ludziom, którzy nigdy nie weszliby do galerii, przez film, podcast, media społecznościowe i teksty, które zakładają, że jesteś mądry, ale nie jesteś ze środka. Instytucja jednocześnie wirtualna i fizyczna.

Zbieramy, żeby utrzymać malarstwo przy życiu w tej zmianie. Na razie idzie nieźle.