Krzysztof wykorzystuje unikalną technikę malowania, w której kluczowe jest nie tyle nakładanie farby, co jej ściąganie za sprawą różnego rodzaju gąbek. Dzięki temu jest w stanie tworzyć arcyciekawe rytmy światła i cienia, przez które to zawsze mam ochotę dotknąć jego obrazów, bo wydają się utkane z różnych tkanin. Jakoś udaje mi się powstrzymać, ale w tym przypadku jest to szczególnie trudne, bo naprawdę chciałbym wygłaskać tego pieska za uszami, pod szyją i po brzuszku. Mimo że nawet nie przepadam za głaskaniem psów.
Malarz
Krzysztof Grzybacz (ur. 1993) ukończył z wyróżnieniem krakowską Akademię Sztuk Pięknych. Maluje kwiaty, swoich bliskich i ciche wnętrza, a prawdziwym tematem jest pod spodem zwykle intymność i to, jak komunikacja się gubi i nie dochodzi do skutku. Pokazywał prace w X Museum w Pekinie, w Harkawik w Nowym Jorku i w Dawid Radziszewski Gallery w Warszawie, a w 2026 roku czeka go indywidualna wystawa w londyńskim Pace.