Naga kobieta stoi przywiązana do kolumny, a po obu stronach prześwitujące postacie unoszą rózgi. Za nimi pas morza i nieba, jedyny mocny kolor na płótnie; reszta to rozmyte ślady farby, z których ciała wyłaniają się jak z pary. Scena biczowania, którą malarstwo powtarza od wieków, u Woś dzieje się jakby za mgłą, bez krwi i bez ruchu.
Malarz
Joanna Woś (ur. 1991) studiowała w klasie Daniela Richtera w wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych. Nakłada rozcieńczoną farbę olejną i częściowo ją zmywa, tak że postacie i przedmioty wyłaniają się dopiero powoli, nigdy do końca pewne, a czerpie przy tym z zaskakująco szerokich źródeł, od malarstwa renesansowego po nowe kino niemieckie. Jej prace ma w zbiorach Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.